semana numero dos

Hola Todos,

Daar ben ik weer. Weer vanuit de school maar dit keer met een week aan indrukken in mijn broekzak. Random een paar dingen die me zijn opgevallen en bijgebleven afgelopen week:

- tico's (zo noemen de costa ricanen zichzelf) kennen geen tijd:
als de bus om kwart voor 8 vertrekt, ga je vrolijk in de rij staan en zie je wel wanneer de bus daadwerkelijk vertrekt

- Iedereen die je begroet geef je één kus, of je ze nou kent of niet.
- ze zeggen minimaal 10x op een dag Pura Vida!
-Als je in de bus zit of in de taxi maak je altijd een gezellig praatje met de ander. Waar hij of zij vandaan komt, hoe je heet, todos
- het is helemaal geen probleem als je met tien man komt aankloppen. Kom binnen, en binnen 5 minuten krijgt iedereen een bordje met rice and beans, cas (een lekker sapje) en home made tortillas.

- als het niet 30 graden is, dan is het muy frio

- je hebt rode en oranje taxis : oranje zijn 2x zo goedkoop, en gezelliger.

- in plaats van filters gebruik je hier koffie sokken, letterlijk!

-begroeten doe je met Hola of buenas dias of noche, de telefoon opnemen met Halo? en dan niet vergeten dat minimaal 10x te herhalen voordat het gesprek begint...

- in een weekend is het helemaal niet erg om 10 uur te reizen en daarvoor minder tijd daar terug te krijgen

uhmm, what else? nog veel meer dat in ieder geval

Afgelopen weekend was hectisch. Het begon al op vrijdag, schoolreisje van Andres (zie fotos), ´s avonds nog een bbq op school. De volgende dag ben ik met de host venturers van Raleigh gaan kamperen ter voorbereiding. Met andere woorden heel veel spaans. In de stromende regen de tenten opgezet,3 beroerdeuurtjes geslapen maar heel gezellig in ieder geval. Ik ga nu naar het stadje toe, dus ik ga er een einde aan breien.

Dag lievemensen.

Un grando beso,

Eliza (zo heet ik hier)

als ik een geur in een flesje kon stoppen

Dag Nederland,

Als ik een geur in een flesje kon stoppen dan kon ik nu vertellen hoe het hier is.
Het is het proberen waard, maar de sfeer beschrijven die ik hier voel, de omgeving beschrijven die ik hier zie, dat gaat me niet lukken.

De dingen die ik nu sinds twee dagen heb meegemaakt voelen als de gebeurtenissen van een week. Alle nieuwe gezichten, nieuwe geuren en nieuwe smaken.

Ik vergat de snoertjes van mijn camera bij mijn gastgezin dus de foto's komen later.

Na de lange en vermoeiende reis van zo'n 24 uur kwam ik aan bij 'casa di Rosi' , een lieve gezellige dikke vrouw. Ze babbelt raak en ik begrijp er lang niet alles van. Het gezin bestaat uit Andres (11) die me meenam naar de voetbalwedstrijd van Turrialba en het reuze spannend vind dat ik de namen 'Johan Cruijff' en Twente en Ajax ken, Alexandra(21) een knappe costa ricaanse jonge vrouw die al moeder is van een zoontje van 2 en vooral vraagt naar hoe oud we moeten zijn in Nederland om alcohol te drinken, Alexander de papa van het gezin die ik nog niet zo veel heb gezien want hij is al naar werk als ik wakker word en pas thuis als ik bijna ga slapen.

Het is hier nu bijna 6 uur 's avonds (en pikkedonker) en de familie wacht volgens mij een beetje op me. Ik werd al 2 keer gebeld, en heb kunnen uitleggen dat ik er bijna aan kom, al taxi, en dat ik zal bellen. Wat ze verder nog allemaal zei, ik weet het niet.

dag nederland hasta luego!

Lisa

Nog 6 dagen te gaan...

Jaja, het aftellen is nu echt begonnen. Over 6 dagen stap ik om 07.45 uur in het vliegtuig richting San José, Costa Rica. (Dat wordt 05.45 uur inchecken...)

De tafel met alle spullen die mee gaanbegint langzamerhand voller te worden.

Backpack: check!

Dat lijkt me in ieder geval het belangrijkste.

Ik ben ook nieuw op deze site, maar rechts in de kolom kan je je aanmelden voor een mailinglist.
Hopelijk dat dit blog nog van pas gaat komen en ik uberhaupt tijd heb voor internetcafés;)

groetjes!

Lisa